Our other digital camera reviews

Canon EOS 400D vs. Nikon D80

zij aan zij digitale camera test
Vergelijking body 400D en D80
Vergelijking body 400D en D80
Canon EOS 400D test
SPECIFICATIES
Nikon D80 test
d-SLR (body ca. 550 gram incl. accu)
Type
d-SLR-type (body ca. 665 gram incl. accu)
10Mp / 3888 x 2592 / CMOS
Sensor
10Mp / 3872 x 2592 / CCD
100-1600
ISO
100-1600 (Hi-3200)
3,0 bps (ca, 50 JPEG, 12 RAW)
Motordrive
3,0 bps (ca. 40 JPEG, 7 NEF)
6,3 cm (230.000p)
LCD
6,3 cm (230.000p)
 
8,5
CONSTRUCTIE
9.0
De Canon EOS 400D is een moderne digitale spiegelreflex en dat uit zich ook in de compacte body. Ze is gemaakt van mat, glad kunststof met een stroeve rubberen grip voor de duim en de vingers van de rechterhand. De body is ook relatief licht. Voor gebruikers met heel grote handen of die (semi-) professionle bodies gewend zijn, is de camera aan de kleine kant. Voor overstappers van digitaal compact is het een zeer handzame camera, die toch goed in de hand ligt en geen last is in een tas of aan de nek.
Body
De consumenten digitale spiegelreflexen van Nikon zijn altijd redelijk robuust uitgevoerd. Met de D80 is dit nog steeds het geval, maar ze is toch beduidend kleiner dan de D70s. Ze is echter toch nog wel duidelijk groter dan de 400D. De D80 is dus een stuk handzamer, zonder dat overigens afbreuk gedaan wordt aan zijn 'professionele' uiterlijk met gemoffeld kunststof en rubberen grips.

Hoewel de body compact is, is er nog voldoende ruimte voor de meest essentiele knopjes. Bovenop bevindt zich het wiel voor de programmakeuze, alsmede een wieltje voor het wijzigen van onder andere sluitertijd, diafragma en belichtingscompensatie. Op de achterzijde zijn de knopjes geordend om het grote lcd-scherm heen. Met een vierweg navigator kunnen snel de belangrijkste parameters worden opgeroepen en gewijzigd. Links naast de lens zit een knopje voor het opklappen van de flitser en een knop voor de indicatie van de scherptediepte. De body en de knopjes zijn niet spatwaterdicht, dus u moet niet met de camera in de stromende regen gaan staan.
De klepjes voor de geheugenkaart en accu zijn redelijk degelijk uitgevoerd en zowel de CF-kaart als de accu zijn goed bereikbaar ook voor mensen met grote handen. Het rubberen kapje dat toegang biedt tot onder andere de tv- en usb-aansluiting is wel degelijk, maar is lastig terug dicht te doen.

Knoppen en klepjes
De body van de D80 biedt voldoende plaats voor de diverse bedieningsknopjes. In tegenstelling tot de 400D heeft de D80 ook knopjes bovenop de behuizing, naast het status-lcd, wat bij de 400D ontbreekt. Het programmakeuzewiel is links gesitueerd. Aan de voorzijde naast de lens bevindt zich de zogenaamde functieknop, waar een eigen parameter aan gekoppeld kan worden. Onder de ontspanner en bij de duim bevinden zich twee wieltjes om instellingen snel te kunnen wijzigen. Met een vierweg navigatorknop kan door de menu's worden gebladerd. De knopjes zijn degelijk uitgevoerd, maar net als bij de 400D, hebben ze geen waterdichte afdichting.
De klepjes bij accucompartiment en geheugenkaart zijn van gelijke kwaliteit als van de 400D. De kapjes voor usb en afstandsbediening lijken minder robust en zijn ook moeilijker te openen en te sluiten. Ze lijken niet echt bedoeld voor veelvuldig gebruik.
De zoeker van een spiegelreflex heeft een ongeëvenaarde helderheid ten opzichte van de zoekers op compactcamera's en is zeer geschikt voor een perfecte kadering en handmatig scherpstellen. De zoeker van de 400D is hierop geen uitzondering, hoewel ze relatief klein is, hetgeen echter geen beperking is in gebruik. Onderin de zoeker zijn onder andere sluitertijd, diafragma, belichtingscompensatie, flitsmodus en flitscompensatie te zien. In de zoeker zelf worden de 9 scherpstelpunten weergeven.
Het lcd-scherm op de achterzijde is van hedendaagse standaard: 6,3 cm diameter en 230.000 pixels. Ze is zeer helder en heeft een goede kijkhoek. Ze doet niet alleen dienst voor terugkijken van foto's en instellen van menuopties, maar ook als status-lcd, die op de bovenzijde dus ontbreekt. Onder de zoeker is een sensor geplaatst, die het lcd-scherm uitschakelt zodra de camera voor het oog gebracht wordt.
Zoeker en LCD
De zoeker van D80 is mooi helder en groter dan van de EOS 400D. Het verschil is duidelijk als de camera's direct na elkaar worden gebruikt, maar beide zoekers wennen snel. In de zoeker kunnen gridlijnen worden opgeroepen. Dit maakt het beeld wel onrustig in combinatie met de 11 scherpstelpunten en een beeldcirkel. De weergave van de waarden van sluitertijd en diafragma zijn minder helder en minder goed leesbaar dan bij de 400D.
Het lcd-scherm is van dezelfde kwaliteit als van de EOS 400D en heeft een prima kijkhoek. De menu's zijn beter te lezen, zeker als menuopties niet actief zijn. Het status-lcd is bij de D80 nog bovenop aanwezig. De meeste opname parameters worden er op weergeven (geen ISO!), ze is goed leesbaar en kan verlicht worden.
8,0
 MOGELIJKHEDEN
9,0
Dé karakteristieke eigenschap van een spiegelreflex is de mogelijkheid om lenzen te kunnen wisselen en aan te kunnen passen aan het onderwerp. Op de EOS 400D kunnen lenzen geplaatst worden met een EF of EFs-vatting (resp. analoog en digitaal) en Canon heeft hiervan een zeer breed aanbod voor consument en professional. Dit aanbod wordt nog steeds uitgebreid en een aanzienlijk deel van de zoomlenzen is uitgerust met beeldstabilisatie. Op de EOS 400D passen ook lenzen van derden, zoals Sigma, Tamron en Tokina.
Lenzen
De D80 is geschikt om zowel analoge als digitale (DX) lenzen te plaatsen. Nikon heeft hiervan een breed assortiment, hoewel iets minder uitgebreid dan Canon. Ook is het aantal zoomobjectieven met beeldstabilisatie minder. In prijs en kwalitateit is er nagenoeg geen verschil met de Canon line-up. Voor de Nikon-lensvatting zijn ook lenzen beschikbaar van Sigma, Tamron en Tokina.

Hoewel de 400D beschikt over een vol-automatisch belichtingsprogramma en enkele scene-voorkeuren, zullen het P-, A- en T-programma in de dagelijkse praktijk de grootste fleixibiliteit en controle geven en de beste resultaten opleveren. Naast een volledig handmatige belichtingsinstelling (M), beschikt de EOS 400D nog over de zogenaamde A-dep om op basis van twee scherpstelpunten de scherptediepte aan te geven en daarmee het diafragma.
De lichtmeetmethodes zijn Meervlaks (Matrix), Deelmeting en Nadruk op het midden. Een echte spotmeting ontbreekt. Afhankelijk van het onderwerp kan de automatische belichting gecorrigeerd worden met een belichtingscompensatie van -2 tot +2 Ev.
Het ISO-bereik van de 400D loopt van ISO 100 tot 1600, met stappen van een stop. Er is geen speciale ruisondrukking te activeren voor hogere ISO's. Ruisonderdrukking is wel mogelijk voor sluitertijden langer dan 1 seconde. In het algoritme van de beeldvorming voor een JPEG zit altijd enige vorm van ruisonderdrukking.

Belichting
en ISO-bereik
De belichtingsprogramma's van de D80 zijn gelijk aan die op de EOS 400D, waarbij A-dep ontbreekt. In het P, A en S-programma en in M kan gekozen worden voor Auto-ISO. Kan de belichting dan binnen bepaalde grenzen niet worden verkregen bij de ingestelde ISO, dan zal ISO worden verhoogd tot een vooraf in te stellen maximale waarde. De functie kan aan en uit gezet worden. Met de belichtingscompensatie (-5 tot +5 Ev) kan de automatische belichting worden gecorrigeerd. Net als de 400D heeft de D80 een Matrix- en Centrumgewogen meting aangevuld met een echte spotmeting. Van de Centrumgewogen meting kan de diameter worden aangepast.
De gevoeligheid van de sensor heeft een bereik van ISO 100 tot 1600 met stapjes van 1/3 stop. Bovendien bestaat een zogenaamde Hi-modus, waarbij de gevoeligheid in drie stappen verder kan worden verhoogd tot ISO 3200. Er bestaat een ruisonderdrukking voor hoge ISO in drie sterktes en ruisonderdrukking voor lange sluitertijden. De ruisonderdrukking kan ook op NUL gezet worden, maar dan zal ze toch altijd nog in geringe mate worden toegepast, bij alle ISO's. Dit is dus hetzelfde als bij de 400D. Sterke ruisdonderdrukking leidt tot 'waterverf'-effecten.
Afhankelijk van de lens, is de scherpstelling van de EOS 400D bijna momentaan. Ook bij minder licht. Bij zeer slechte lichtomstandigheden wordt de flitser als AF-hulplicht gebruikt. Eenvoudig kan met een knopje op de lens worden overgeschakeld van automatisch scherpstellen naar handmatig. Behalve een eenmalige AF, kent de camera ook AI Focus en AI Servo, waarbij de scherpstelling continu vastgehouden wordt op een bewegend voorwerp. Er kan gekozen worden uit 9 scherpstelpunten of men kan de camera een eigen scherpstelpunt laten kiezen.
Scherpstelling
Ook van de D80 is de autofocus erg snel. Als autofocus hulplicht heeft ze een aparte lamp, die net zoveel hinder kan opleveren als de flitsassistentie van de 400D. Men kan overschakelen naar handmatig scherpstellen met een schakelaar op de body net naast de lensvatting. Naast een Single en Continue Servo, wordt met de optie AF-A automatisch gewisseld tussen deze AF-methodes. De D80 kent 11 scherpstelpunten, die eigenhandig kunnen worden gekozen of automatisch.
Digitale reflexcamera's staan bekend om hun snelheid en dat wordt niet alleen bewezen met opstart, scherpstelling en ontspanvertraging, maar ook met de snelheid van de continue modus. De EOS 400D schiet meer dan 50 beelden (JPEG, fine) of 12 RAW achter elkaar, beide met 3 beelden per seconde. Dan moet de buffer geleegd worden en onderwijl kan sporadisch nog een enkele foto genomen worden. Na een korte tijd is de buffer leeg en kan dezelfde reeks genomen worden. De genoemde aantallen en snelheden zijn volledig afhankelijk van de snelheid van de geheugenkaart en de aard van de compositie.
Motordrive
Ook de D80 is een erg alerte en snelle camera, maar moet op dit punt in de 400D zijn meerdere erkennen met ruim 40 beelden (JPEG, fine) of 7 NEF (RAW) beide met 3 beelden per seconde. Ook hier wordt de buffer snel geleegd en is de camera weer snel beschikbaar. De genoemde aantallen en snelheden zijn volledig afhankelijk van de snelheid van de geheugenkaart en de aard van de compositie.

De EOS 400D kent twee kleurruimtes: sRGB en AdobeRGB. De kleuren van de JPEG-foto's zijn in de camera te regelen. Canon heeft hiervoor Picture Styles in het leven geroepen, waarin Contrast, Verzadiging, Kleurtoon en Verscherping kunnen worden ingesteld. Er zijn diverse vooringestelde Picture Styles, zoals Landchap en Portret, en drie gebruikers Picture Styles. Er bestaat er ook een voor zwart/wit met gebruik van filters (rood, geel etc.) en kleurtoon, zoals Sepia.
De camera kent naast de auotmatische witbalans nog 6 voorkeuzes en een handmatige witbalans. De witbalans kan ook nog fijn worden afgeregeld.

Kleur en witbalans

Als kleurruimtes kent de D80 drie versies: Ia sRGB (portretten), II AdobeRGB (print), IIIa sRGB (landschappen). In de optie Eigen kunnen Verscherping, Contrast, Kleurtoon en Verzadiging worden ingesteld en tevens zijn er nog 5 voorkeuzes, zoals Zachter en Extra levendig. In de modus Zwartwit kan net als bij de 400D gewerkt worden met filters. Zo kan men een roodfilter simuleren (hoog contrast in blauwe wolkenlucht). Men kan er echter geen monotoon aan toekennen.
Naast de automatische, 6 voorkeuzes en een handmatige witbalans kan op de D80 ook een kleurtemperatuur als waarde Kelvin worden ingesteld. Ideaal bij studio-opnames. De automatische witbalans is zoals bij de 400D te fijnregelen, hoewel iets minder uitgebreid.

De 400D kan opnemen in JPEG en RAW en ook beide bestandsformaten gelijktijdig, waarbij de JPEG in hoogste kwaliteit is. De resolutie kan van 3888x2592 (L) worden verlaagd naar 2816x1880 (M) en 1936x1288 (S), allen in de kwaliteiten Fine en Basic.
Een belangrijke nieuwe optie op de 400D is de implementatie van stofreductie en sensorreiniging, zodat de kans op stof op de sensor en dus op de foto's tot een minimum beperkt wordt. Telkens bij het aan- en uitzetten van de camera wordt de sensor gereinigd. Deze actie kan altijd onderbroken worden. Sensorreiniging kan ook worden uitgezet of handmatig gedaan worden. Ook kan de spiegel nog worden opgeklapt en de sluiter opengezet om de sensor handmatig te reinigen.
De spiegel kan ook opgeklapt worden om elke vorm van trilling te voorkomen, bijvoorbeeld bij macro-opnames.
De EOS heeft diverse flitsmodi: Auto, Aan (1e en 2e gordijn), Rode Ogen en uit. De flitskracht kan worden geregeld met 2 stops meer of minder. De camera heeft geen aansluiting voor studioflitsers (PC Sync). Dit moet draadloos vanaf de flitsschoen..

Overig
Ook de D80 kan NEF en JPEG opnemen, apart en gelijktijdig. In dit laatste geval is elke combinatie mogelijk met de aanwezige resoluties (L, M en S) en JPEG-kwaliteiten (Fijn, Normaal en Basic). Zo is dus RAW (3872x2592) met Small (1936x1296) en Normaal mogelijk.
Met de D80 zijn meervoudige belichtingen (2 of 3) mogelijk van één foto. Zo worden overlappende beelden gemaakt.
De D80 kent geen vorm van sensorreiniing, anders dan een eigenhandige via de lensvatting. Ook zijn geen preventieve maatregelen genomen om stof te voorkomen.
Ook bij de D80 kan de spiegel opgeklapt worden om ongewenste vibraties te voorkomen bij kritische opnamen, zoals macro.
De flitsmogelijkheden op de D80 zijn veel uitgebreider dan op de 400D. Ze kent de modi Eerste en Tweede gordijn, Rode ogen en Slow sync. Ook zijn er diverse instellingen om de flitskarakteristieken verder aan te passen. Ook de D80 kent geen vaste aansluiting voor studioflitsers (PC Sync).
9,0
BEDIENING
8,0

Alle belangrijke opnameparameters kunnen snel worden ingesteld. De vierweg keuzeknoppen geven direct toegang tot ISO, Witbalans, Meetmethode en AF-modus. Ook belichtingsprogramma en belichtingscompensatie zijn direct te kiezen en in te stellen. Alle opname-instellingen worden weergegeven op het grote lcd-scherm achterop de camera en de gebruiker heeft hierdoor een erg goed overzicht van de status van de camera.

Opname-instelling
Net zoals bij de 400D zijn de meeste opname-instellingen snel te wijzigen. Voor witbalans en ISO moet een knop worden ingedrukt en gelijktijdig aan een wiel worden gedraaid, wat altijd twee handen vraagt. Bij de EOS 400D is dit een één hands handeling. De meeste opname instellingen zijn te zien op het status-lcd. Helaas (en waarom) ontbreekt de aanduiding voor de ISO.
Het Nederlandstalige menu in het lcd-scherm is redelijk duidelijk en keert altijd terug naar de laatst gewijzigde parameter en dat bespaart navigeren. Naast opties voor Opname, Terugkijk en Algemeen, zijn er ook 11 persoonlijke voorkeuzen. Het is wel mogelijk met Picture Styles om bepaalde instellingen op te slaan, maar er is geen Custom functie.
 Menu-instelling
Het lcd-scherm op de achterzijde voldoet perfect om de uitgebreide menu's te doorlopen. Er zijn echter heel veel instellingen en helaas ontbreekt een knop waarmee een overzicht van de belangrijkste instellingen wordt gegenereerd. Het is dus goed opletten bij het aanzetten van de camera hoe ze exact is ingesteld. Het is niet mogelijk om een combinatie van instellingen als een set op te slaan.
De EOS D400 kent 3 terugkijkmodi: Hele foto, met sluitertijd/diafragma, met Hooglichten, histogram en alle opnamegegevens. Er kan ver worden ingezoomd, uitgezoomd tot 9 miniatuurweergaven en tevens gesprongen worden met 10 foto's tegelijk. Vooral de optie met het Histogram (RGB of Helderheid) is erg informatief. Bij het terugkijken kunnen foto's worden gemarkeerd, geroteerd en kan een diavoorstelling worden gestart.
Terugkijken
Ook de Nikon D80 kent 3 vormen van weergave bij het terugkijken van de foto's: met Hooglichten, met Datum/Tijd/Kwaliteit, met RGB/Helderheid Histogram en met de Opnamegegevens transparant over de opname (2 pagina's). Deze laatste modus is handig om de instellingen van de camera bij opname te kunnen controleren, maar hierin worden geen hooglichten weergegevn, zodat vaak meerdere keren gewisseld moet worden van terugkijkmodus.
Het inzoomen gaat nu met 1 knop, in tegenstelling tot de D50 en D70s en dat is een grote vooruitgang. Er kan worden uitgezoomd naar 4 en 9 miniaturen, maar er kan niet met meerdere beelden worden gesprongen.
Tijdens het terugkijken bestaan verschillende opties om de foto's te 'bewerken'. In het Retoucheermenu zijn te vinden: Digitale invulflits, Rode ogen verwijderen, Uitsnijden, Monochroom, Klein kopie, Filtereffecten en Beeld-op-beeld. Opties die overigens allemaal in Photoshop beschikbaar zijn.
9,0
PRESTATIES
9,0
Een digitale spiegelreflex is snel en de Canon EOS 400 is daar een exponent van. Nauwelijks opstarttijd (korte sensorreiniging kan onderbroken worden met druk op ontspanner) en ontspanvertraging, snelle scherpstelling en snelle dataverwerking. Ook de 'motordrive' gaat in de zesde versnelling.
Snelheid
Net als de 400D is de Nikon D80 een supersnelle en alerte camera. Hoewel de continue modus iets langzamer is, hoef je geen fotomoment te missen. De terugkijkmodus laat iets sneller de opgenomen beelden zien dan de EOS 400D.

Belichting en kleur:
De Meervlaksmeting doet goed zijn werk en voor algemene onderwerpen is de belichting perfect. In gevallen van hoog contrast met witte elementen in de compositie, neigt de EOS 400D ietwat naar onderbelichting om de hooglichten binne het histogram te houden. Een kleine overbelichting is dan soms gewenst.
De kleuren zijn natuurgetrouw, maar kunnen met Picture Styles naar eigen hand gezet worden. De automatsche witbalans neigt naar 'warme' opnames.
Scherpte:
De 10Mp leggen een ongelooflijke hoeveelheid detail vast. De scherpte wordt bepaald door de kwaliteit van de lens en de verscherping in de camera. Deze laatste staat standaard redelijk gematigd ingesteld en mag bij sommige onderwerpen (landschap, macro, product) iets hoger worden gezet. Verscherping leidt in combinatie met ruisonderdrukking en JPEG-compressie tot kwaliteitsverlies.
Lensafwijkingen:

De mate van vignettering, chromatische aberratie, vervormingen zijn afhankelijk van de kwaliteit van de toegepaste lens en niet eigen aan de camera. Algemeen kan gesteld worden dat lenzen bij f/8 en op de helft van het zoombereik het beste presteren.
Ruis:
Omdat er 10 miljoen pixels op een APS sensor geplaatst zijn, moet het signaal behoorlijk versterkt worden en dat levert (vooral bij hoge ISO's) ruis op. Daarom wordt ruisonderdrukking bij de beeldvorming naar JPEG altijd toegepast. Dit gaat ten koste van het detail van de opname. De ruisniveaus zijn bij de EOS 400D zeer acceptabel en zelfs bij ISO 1600 is een A4 print van redelijke kwaliteit.

Beeldkwaliteit
Belichting en kleur:
Bij de D80 zorgt de Matrixmeting bij 90% van de onderwerpen voor een goede belichting. Opvallend was dat bij contrastrijke onderwerpen met lichtgekleurde elementen de nadruk gelegd wordt op de schaduwen en kans is op uitgebeten hooglichten. Een kleine onderbelichting lost dit 'probleem' op.
De kleuren zijn overeenkomstig de werkelijkheid, maar ook bij de D80 kunnen deze naar eigen smaak wordt afgestemd. De witbalans heeft de neiging de afbeeldingen iets 'kouder' te maken.
Scherpte:
Veel pixels en goede lenzen leveren zeer veel detail op. Om beeldfouten door ruisonderdrukking niet teveel te versterken is de verscherping in de camera standaard zeer gematigd, wat zachte foto's oplevert. Door de verscherping te verhogen wordt de scherpte visueel beter, maar lenen deze zich niet meer voor zeer grote afdrukformaten.
Lensafwijkingen:
Hiervoor gelden de opmerkingen zoals gemaakt bij de Canon EOS 400D.
Ruis:
Nikon past bij de D80 , net als Canon bij de 400D, op alle ISO-niveaus ruisonderdrukking toe. Het is een bijzonder goed algoritme, dat zelfs bij ISO 3200 soms nog een bruikbare foto oplevert. Toch doet het over de hele linie afbreuk aan de scherptebeleving. Bij ISO 1600 is de kwaliteit van de foto's van de D80 en de 400D vergelijkbaar.
 
8,7
CONCLUSIE
8,8
Je koopt een d-SLR omdat je de beste combinatie wil van controle, flexibiliteit, snelheid en kwaliteit. Zowel de Canon EOS 400D als de Nikon D80 voldoen 100% aan deze wens en zullen geen enkele vrijetijdsfotograaf teleurstellen. Beide camera’s kunnen volledig handmatig bediend worden met een hoge nauwkeurigheid in belichting en focussing, waarbij de D80 een paar extra handige, doch niet noodzakelijke, opties heeft. Door de uitwisselbaarheid van lenzen kunnen alle onderwerpen moeiteloos worden vastgelegd. Van extreme groothoek (15mm, 35mm-eq.) tot supertele (600mm, 35mm eq.) en specialiteiten als macro en tilt & shift. Hierbij biedt Canon een grotere line-up, waaronder meer lenzen met beeldstabilisatie. De snelheid van de camera’s is exact gelijk. Geen merkbare opstarttijd en ontspanvertraging. Snelle autofocus en een continue modus met 3 beelden per seconde tot meer dan 40 JPG’s en ongeveer 10 RAW’s. Op het punt van beeldkwaliteit leveren de 10 Mp camera’s een prima prestatie. De resolutie is hoog en de hoeveelheid ruis blijft tot ISO1600 binnen werkbare grenzen. De beeldkwaliteit wordt niet meer bepaald door de kwaliteit van de pixels en de camera-algoritmes, maar door de toegepaste lens. Met (analoge) vastbrandpuntlenzen in combinatie met RAW haal je de maximale beeldkwaliteit. Uitgaande van omzetting met ACR in Photoshop scoort hierbij de EOS 400D net iets beter dan de D80. Toepassing van elke consumenten zoomlens (<750 euro), zal afbreuk doen aan deze 100% kwaliteit. De JPEG-beeldkwaliteit leidt ook onder ruisonderdrukking, die beide camera’s bij elke ISO (ook de lage waarden) altijd toepassen. Dit gaat ten koste van detail en geeft beeldafwijkingen die door de JPEG-compressie en verscherping worden versterkt. De standaard waarde voor verscherping is daarom zeer gematigd en bij de D80 mogelijk iets te conservatief. Omdat de parameters die invloed hebben op de JPG-kwaliteit redelijk nauwkeurig ingesteld kunnen worden, blijft de beeldkwaliteit van JPG-foto’s echter zeer goed en bruikbaar voor afdrukken tot 45 bij 30cm. Voor grotere afdrukken (tot 100 bij 66 cm) is het raadzaam uit te gaan van RAW.
Wilt u de hoogste beeldkwaliteit met een hoge mate van gebruikersvriendelijkheid en sensorreiniging dan is de Canon EOS 400D een zeer goede keus. Zeker omdat de prijs 200 euro lager is dan de Nikon D80. Ook wordt bij de 400D goede RAW-software standaard meegeleverd. Deze moet bij de D80 voor ruim 100 euro worden aangeschaft. Deze besparingen kun je gebruiken voor een betere lens. Wil je een camera met een meer solide body, extra instel- en flitsmogelijkheden en meer doorgroeipotentie, dan is de D80 de juiste keuze. Sensorreiniging ontbreekt hier echter. Maar zoals gezegd, beide camera’s zullen de gebruiker zelden teleurstellen.
Hebt u een Nikon D50, D70 of D70s, dan is de D80 de overstap meer dan waard. Meer pixels, hogere snelheid en betere beeldkwaliteit bij hoge ISO’s zullen het plezier in fotograferen sterk verhogen. Als eigenaar van een Canon EOS 300D is de 400D zeker reden om over te stappen op dezelfde gronden als voor de Nikon-doorstappers. Ook de 350D wordt overvleugeld door de algemene prestaties van de 400D en een overstap zal zeer bevredigend zijn. Het antwoord op de vraag ‘Wat is de beste camera?’ is eenvoudig: ‘De camera met de beste lens erop’, want bediening, snelheid en beeldvorming zijn zelden meer beperkende gebruiks- of kwaliteitsfactoren.
 
Canon 400D proefopnamen Nikon D80 proefopnamen
October 28, 2006
go to top of page

Koop de Canon EOS 400D in Nederland bij:

Koop de Nikon D80 in Nederland bij: